Mały słowniczek ważnych pojęć i postaci celtyckiego świata.
Abandinus - mało znany bóg, o którym wzmianki pojawiły się na reliefach w Cambrodgeshire, w Anglii. Jedna z teorii mówi, że był on bóstwem rzeki Ouse, zwanej przed wiekami Abona lub Afon.
Abarta - członek rodziny Tuatha De Danann, znany także pod imieniem Gilla Deacair, sługa Fiona Mac Cumhaila.
Abellio - gaelickie lokalne bóstwo doliny rzeki Garonne, prawdopodobnie bóstwo opiekujące się jabłoniami.
Abhean - harfiarz domu Tuatha De Danann.
Abnoba - bogini łowów, przypominająca rzymską Dianę.
Achtan - irlandzka bohaterka, matka króla Cormaca.
Achtland - kobieta, której nie mógł zadowolić żaden mężczyzna, więc wyszła za mąż za giganta.
Adsullata - galijska bogini rzek.
Aedh - irlandzki bóg podziemnego świata, syn Llyra i Aaobh. Bóg ognia, uznawany za męski odpowiednik Brigit. Był jednym z dzieci Llyra zamienionych przez macochę w łabędzie.
Aeracura - bogini ziemi z doliny Rhine. Aerfon - bogini rzeki Dee.
Aeron - bóg wojny, męski aspekt irlandzkiej Morrigan.
Aes Sidhe - nazwa starych brytyjskich bogów zamieszkujących pod górami.
Aeval - irlandzka bogini miłości i seksualności, czarodziejska królowa Munster.
Agrona - celtycka bogini rzezi i sporów, na jej cześć nazwano rzekę Aeron w Walii.
Ai - irlandzki bóg-poeta Tuatha De Danann.
Aibell - irlandzka bogini baśniowych istot (fairies) z Munster i jednocześnie duch-strażnik zamieszkujący Craig Liath (Szarą Skałę). Jej imię oznacza Piękna. Miała magiczną harfę, po usłyszeniu której każdy rychło umierał.
Aife - Aoife, trzecia żona Llyra, zła macocha Aedha, Conna, Fiachra i Finnguala, która z zawiści przemieniła pasierbów w mówiące łabędzie (sama nie mogła mieć dzieci). Po odkryciu, co uczyniła, została przemieniona w sępa i zmuszona do wiecznego szybowania wśród wichru.
Aileach - twierdza w Ulsterze, w której bogowie i boginie Tuatha De Danann podzielili między siebie Irlandię.
Aillen - w mitologii irlandzkiej złośliwa bestia z podziemi.
Aine - irlandzka bogini miłości i płodności, córka Eogabaila, pasierba Manannana Mac Llyra. Później uznana za baśniową królową hrabstwa Limerick.
Ainmend - irlandzka bogini Słońca.
Airitech - w mitologii irlandzkiej podziemny stwór, którego trzy córki przybierały postać wilkołaków. W końcu zabili je wojownicy Cas Córach.
Amatheon - w mitologii celtyckiej jest synem Don i bogiem rolnictwa.
Ań tigh geatha - w terminologii druidów oznaczało zewnętrzny porządek.
Andraste - w mitologii brytyjskiej Andraste była boginią wojny. Została wezwana przez królową Boudicca, kiedy ta zwróciła się przeciwko rzymskim najeźdźcom.
Ankou - czasami zwany Królem Umarłych. Zbierał dusze tych, którzy umierają i prowadził je do krainy umarłych. Wszyscy boją się ujrzeć Ankou wiodącego duszę w Zaświaty, co może się zdarzyć w noc Samhain.
Annis - na Wyspach Brytyjskich zwana często Niebieską Wiedźmą. Przyjmuje postać sowy i wypija krew dzieci. Utożsamiana z duńską Yngoną.
Annwn - walijski drugi świat, kraina obfitości i pokoju, Zaświaty, kraina podziemna, „druga strona". Stała w nim fontanna tryskająca słodkim winem i kocioł odrodzenia. Panem Annwn był odziany na szaro Arawn, pan stada psów zwanych ogarami z piekła. Wierzono, że nocą owe psy latają od domu do domu w poszukiwaniu dusz, które aportują swemu panu.
Anu - irlandzko-celtycka bogini ziemi i płodności, matka bogów.
Aoife - w mitologii celtyckiej były dwie boginie o tym imieniu. Jedna była córką Ard-Greime i siostrą Scathach, księżniczką-wojowniczką krainy Annwn. Druga była żoną bóstwa morskiego Manannana Mac Llyra i macochą dzieci własnej siostry.
Arawn - walijski pan świata podziemi, krainy umarłych. Widywano go jako widmowego myśliwego goniącego białego jelenia wraz z hordą białych psów o czerwonych uszach.
Arduina - w mitologii celtyckiej Arduina jest boginią lasów, przyrody, dzikich zwierząt, polowania i Księżyca, w czym przypomina Artemidę i Dianę. Była strażniczką i patronką lasu Ardennes Forest (Lasy Ardeńskie).
Argetlam - zob. Nuada.
Arianrhod - w mitologii walijsko-celtyckiej, Arianrhod lub Arianrod (Srebry Krąg, Srebrne Koło - Księżyc) była białą boginią narodzin, inicjacji, śmierci i odrodzenia, tą, która obraca kołem niebios. Była siostrą i żoną Gwydiona.
Aries - rycerz Okrągłego stołu, wychował Tora, syna króla Pellinora, jak własne dziecko.
Arnementia - brytyjsko-celtycka bogini wód.
Arondight - miecz sir Lancelota, rycerza Okrągłego Stołu.
Artio - bogini zwierząt leśnych, zwłaszcza niedźwiedzi, a także bogini obfitości, łowów i płodności.
Artur - legendarny król Brytyjczyków.
Avalloc - walijski bóg, ojciec bogini Modron, czasami uznawany także za króla krainy Avalon.
Aveta- galijska bogini narodzin i położnictwa.
Aywell - w mitologii celtyckiej Aywell był obrońcą i protektorem wolnych ludów zamieszkujących Północną Anglię. Jego żoną była bogini Mm.
Badb - w mitologii irlandzkiej Badb to jedna z form Morrigan, gigantka. Była na tyle wysoka, że jedną nogą stawała na jednym brzegu rzeki, zaś drugą- na drugim.
Banba - bogini uosabiająca ducha Irlandii, aspekt troistej bogini wraz z Fotlą i Eire, jako stara kobieta, bogini wojny i urodzaju.
Bard - Bard był rodzajem druida. Jego zadaniem było nadzorowanie, kontrolowanie i przewodzenie. Bardowie odziewali się w szaty w kolorze nieba, która to barwa symbolizowała sprawiedliwość i prawdę.
Bebhionn - w mitologii celtyckiej Bebhionn była gigantką zamieszkującą Dziewiczą Krainę, leżącą na zachód od wybrzeży Irlandii. Znana była ze swej piękności i uwodzicielstwa.
Belenus - inny odpowiednik lub aspekt Bela, bóg światła, kojarzony także z Apollem, mąż Belisamy. Powszechnie kochany i czczony bóg celtycki, opiekun gospodarstw, bydła i owiec.
Beli Faur - mąż Don, syn Manogana.
Belisama - bogini światła, ognia, kuźni i rzemiosła.
Beltane - celtyckie święto na cześć Bela, boga światła. Odbywa się l maja i jest letnim odpowiednikiem Halloween. W Anglii tańczono w ten dzień wokół majowych słupów ozdobionych kwiatami, tradycja ta przetrwała aż do lat 70. XX wieku.
Birog - fomorska druidka, dzięki której narodził się i przeżył Lugh.
Bladud - w mitologii angielskiej Bladud był ojcem króla Leara i wielkim czarodziejem. Uważa się, że to on założył Bath, słynne nadmorskie uzdrowisko, po tym, jak został uleczony tamtejszą wodą. Bijące tam źródła miał, wedle późniejszych podań, poświęcić Minerwie, rzymskiej bogini mądrości.
Boann - w mitologii celtyckiej Boann była boginią rzek i żoną Dagdy w jego wcieleniu jako Nechtaina.
Bors - okrągły stół króla Artura.
Borvo - bóg leczenia, jego imię ma skojarzenia z wiosną.
Bran - w mitologii celtyckiej Bran był gigantem lubującym się w walce i rzezi. Był synem boga Llyra i śmiertelnej kobiety. Poprowadził gigantów z Walii do inwazji na Irlandię i zginął od zatrutej strzały w bitwie, po której zaczęło formować się królestwo Irlandii.
Branwen - w mitologii celtyckiej Branwen jest boginią miłości, córką Llyra i siostrą Brana.
Breg - żona Dagdy, potrójna bogini występująca jako Breg, Meng i Meabal.
Bri - irlandzka królowa baśniowych istot.
Brianan - postać bardzo tajemnicza, bóstwo, którego imienia używano jedynie w przysięgach i wykrzyknieniach oraz podczas rzucania klątw na innych.
Bricriu - podżegacz, jego celem życiowym było wszczynanie intryg i waśni między bogami i herosami.
Bride - szkocka Brigit, żona Angusa.
Brighid - w mitologii gaelickiej Brighid (Brigit) była boginią kowalstwa, inspiracji poetyckiej i leczenia. Wraz z wprowadzeniem chrześcijaństwa została irlandzką świętą.
Brigindo - imię Brigit używane we wschodniej Francji. Britannia - rzymsko-celtycka bogini, patronka Brytanii. Bubona - patronka pasterzy.
Camulus - w mitologii angielsko-celtyckiej Camulus (niebo) był bogiem wojny identyfikowanym przez Rzymian z Marsem. Od jego imienia pochodzi nazwa miasta Camulodunum, obecnie Colchester.
Carman - zła czarownica, bogini złej magii. Miała trzech godnych siebie synów: Duba, Dothera i Diana. Tuatha De Danann walczyli z Carman i jej dziećmi za pomocą swojej najpotężniejszej broni. W końcu czarodziejka Bechuille odkryła, jak odwracać zaklęcia wiedźmy. Synowie Carman polegli, zaś ją samą zakuto w kajdany, w których pozostała, aż zmarła z żalu.
Cathbadh - druid na dworze króla Conchobara z Ulsteru.
Celidon - niezmierzona puszcza, miejsce walk staczanych przez króla Artura.
Cernunnos - w mitologii celtyckiej Cernunnos był bogiem Zaświatów i zwierząt. Przedstawiany jest jako człowiek z jelenimi rogami (Rogaty Bóg).
Cerridwen - Caridwen, w mitologii walijskiej jest boginią mrocznych mocy wieszczenia. Jest strażniczką kociołka podziemnego świata, w którym warzą się inspiracja i boska wiedza.
Cetnenn - irlandzka bogini-wojowniczka.
Cliodhna - w irlandzkiej mitologii była boginią piękna podziemnego świata. Miała trzy zaczarowane ptaki, których śpiew usypiał chorych tak, że budzili się zdrowi. Zakochała się bez pamięci w śmiertelniku o imieniu Ciabhan, młodzieńcu o kręconych włosach, i wolała zamieszkać z nim na ziemi. Pewnego dnia, kiedy Ciabhan był na łowach, Cliodhna udała się na przechadzkę brzegiem morza. Wówczas Manannan Mac Llyr uśpił ją za pomocą zaklęcia i wysłał falę, aby zabrała boginię z powrotem do Zaświatów.
Conchobar - w mitologii celtyckiej Conchobar był królem Ulsteru. Jego niedoszła żona, Deirdre, uciekła z Noisi (Naoise), jego powabnym siostrzeńcem, za co mściwy król zabił braci narzeczonej i jej kochanka. Deirdre umarła z rozpaczy po tym czynie.
Conn - syn Llyra. Wraz z braćmi, Fiachrą, Aedhem i Finngualą zostali zamienieni w mówiące łabędzie przez zawistną macochę, Aoife. Spędzili w ptasiej formie wiele stuleci, aż w końcu schwytał ich chrześcijański misjonarz i zakuł w srebrny łańcuch. Kiedy o niezwykłych ptakach dowiedziała się królowa Irlandii, postanowiła uwolnić je od klątwy, jednak kiedy łańcuch pękł, łabędzie przemieniły się w bardzo starych ludzi, którzy rozpadli się w proch, jakby zmarli przed wiekami.
Cordelia - w mitologii walijsko-celtyckiej Cordelia była córką Llyra. Jej dwaj kochankowie, Gwynn ap Nudd i Gwyrthur ap Greidawl, walczą między sobą o jej względy l maja każdego roku (w Beltane) i walczyć będę aż do końca świata, kiedy to jeden z nich zwycięży i poślubi Cordelię.
Creidhne - w mitologii celtyckiej jest jednym z patronów kowalstwa.
Creurdilad - w mitologii celtyckiej Creurdilad była córką Lluda, odpowiednikiem walijskiej Cordelii.
Cuchulain - był celtyckim bohaterem, główną postacią całego cyklu irlandzkich legend. Kojarzony jest ze swym wujem Conchobarem, królem Ulsteru. Jego najsłynniejsze wyczyny opisane są w dziele The Cattle Raid of Cuchulain (Wyprawa Cuchulaina po bydło).
Dagda - w mitologii irlandzkiej Dagda (Daghdha) był wielkim bogiem. Miał potajemny romans z Boann, w wyniku którego na świat przyszedł Aenghus. Dagda był celtyckim odpowiednikim Kronosa, zwano go również Cian.
Dahut - bretońska syrena, wabiąca rybaków na pewną śmierć.
Deirdre - w mitologii celtyckiej Deirdre była piękną narzeczoną króla Ulsteru, Conchobara. Uciekła z jego siostrzeńcem Noisi (Naoise) i umarła z żalu, kiedy wściekły narzeczony zabił jej kochanka i braci.
Dian Cecht - bóg leczenia z domu Tuatha de Danann. Wraz z córką Airmid strzegł studni życia, której wody mogły przywracać umierających bogów do życia. Sporządził Nuadzie srebrną dłoń, kiedy ten stracił rękę w pierwszej bitwie pod Magh Tuireadh. Pokonał także gigantycznego węża, który porywał bydło mieszkańcom Szmaragdowej Wyspy.
Dis - w mitologii galijskiej Dis był bogiem śmierci, do którego trafiali wszyscy zmarli Galowie.
Domnu - bogini z rodu Fomorian, matka istot podwodnych.
Donn - bóg podziemi i umarłych, czczony w Munster. Jako samotnik i milczek stanowi wyjątek w celtyckim panteonie energicznych, ekstrawertycznych i porywczych bóstw.
Druantia - w mitologii brytyjskiej Druantia była druidzką boginią narodzin, mądrości, śmierci i metempsychozy. Była matką irlandzkiego alfabetu i kalendarza drzewnego.
Druidzi - druidzi dzielili się na trzy grupy, zgodnie z pełnioną funkcją-druidzi prymitywni, bardowie i ovate. Wedle wielu badaczy druidyzm był obecny w większości megalitycznych kultur Wysp Brytyjskich, które przekazały go Celtom.
Dubh - druidka, która za sprawą magicznych umiejętności doprowadziła do śmierci kochanki swego męża. Z zemsty mąż utopił ją samą w stawie znanym do dziś jako Staw Dubh.
Dzik - najważniejszy zoomorficzny symbol Celtów. Eire -jedna z patronek Irlandii.
Elaine - w mitologii celtyckiej Elaine (Panna-Lilia) była dziewiczą boginią piękności i Księżyca. Była patronką budowniczych dróg i kochającą opiekunką gospodarzy.
Epona - bogini jeździectwa i koni, czczona w Galii. Jej kult przejęli także Rzymianie, którzy rozpowszechnili go w całym imperium. Epona przedstawiana jest na koniu lub w towarzystwie wielu koni, jej symbolem jest Cornucopia (róg obfitości), co sugeruje, że pierwotnie mogła być boginią urodzaju i płodności. Jest odpowiednikiem celtyckiej bogini Edain (Etain).
Eriu - w mitologii celtycko-irlandzkiej Eriu była zmiennokształtną boginią losu, obdarzającą władzą i strącającą z tronu.
Esusu - celtyckie słowo oznaczające „pan", „władca".
Etain - w mitologii celtyckiej Etain (Promienista) była troistą boginią Słońca, wody, koni, perfum, piękności, muzyki i transmigracji dusz.
Fand - żona morskiego bóstwa Manannana.
Fata-Morgana - w mitologii irlandzko-celtyckiej była boginią morza, złudzeń optycznych, oczarowania, losu i śmierci. Była królową Wysp Błogosławionych (Fortunate Isles), aspektem Morgany, siostry króla Artura.
Fedelma - wieszczka i poetka na dworze królowej Connacht, Medb. Pomogła jej w wyprawie wojennej na Ulster.
Ferghus - mityczny bohater z Ulsteru. Fiachra - syn Llyra, bliźniaczy brat Conna.
Firbolgs - Firbolgowie, pierwotni bogowie irlandzcy, pokonani przez Tuatha De Danann.
Flidais - celtycka Artemida, bogini-łuczniczka, patronka łowów, opiekunka lasów i dzikich zwierząt. Jednak w przeciwieństwie do dziewiczej Artemidy odznaczała się legendarnym temperamentem i seksualnym apetytem.
Fodla - Fotla, jedna z trzech bogiń rządzących Irlandią jako potrójna bogini w czasach, kiedy pojawili się tam pierwi Celtowie. Reprezentuje aspekt matki.
Fomorianie - Fomorii, Formorianie, byli rodziną morskich bogów w mitach irlandzkich. Byli szczególnie okrutni i szpetni - mieli tylko po jednej nodze, ręce i oku. Wedle mitów wynurzyli się z fal oceanu i wyzwali do walki najpierw Firbolgów, a potem Tuatha De Danann, przez których zostali ostatecznie pokonani.
Galahad - syn Lancelota, rycerza Okrągłego Stołu. Dzięki swej czystości udało mu się odnaleźć Graala.
Gawain - bohater na dworze króla Artura. Jego siła rosła od świtu do południa i malała od południa do wieczora.
Geofon - była boginią oceanu w mitologii brytyjskiej.
Glanis - duch świętych źródeł położonych koło miasta Glanum w Prowansji.
Goewin - dziewica, na której łonie Math opierał stopy, przedmiot pożądania Gilfaethwyego i Gwydiona.
Gofannon - także Govannan, walijski bóg-kowal, syn Don, odpowiednik irlandzkiego Goibhniu.
Goibhniu - był bogiem kowali w mitologii celtyckiej.
Grannus - galijski bóg leczenia, kojarzony ze źródłami wody mineralnej.
Grian - irlandzka bogini Słońca i królowa Sidhe w hrabstwie Limerick.
Gronw Pebyr - był bogiem ciemności w mitologii celtyckiej.
Gwydion - w mitologii celtyckiej Gwydion był synem Don, mistrzem fantazji i iluzji. Nauczył ludzi wszystkiego, co piękne i użyteczne. Jest wielkim przyjacielem rodzaju ludzkiego i wciąż walczy w mocami zła i śmierci o dobre i pożyteczne dary, których ci Iudziom odmawiają.
Gwyllion - złe duchy górskie rodzaju żeńskiego, zwodzące przdrożnych na manowce i powodujące ich śmierć w przepaści lub z zimna.
Gwyn ap Nudd - w mitologii celtyckiej Gwyn (także Arawn) jest panem świata podziemnego i mistrzem polowania. Mieszka w Glastonbury Tor, gdzie znajduje się wejście do Zaświatów. Jest jednym z kochanków Cordelii (Creurdilad).
Gwyrthur ap Greidawl - drugi kochanek Cordelii (Creurdilad), rywal Gwyna ap Nudda. Jest bogiem Słońca i reprezentuje siły światła.
Habertrot - brytyjska bogini leczenia i przędzenia, a przez to także losu.
Herne Łowca - w folklorze angielskim Herne The Hunter jest duchem łowcy, który strzeże podróżnych przejeżdżających przez lasy Windsoru. Wygląda jak człowiek z jelenimi rogami. Herne jest postacią w legendach o Robin Hoodzie, chociaż Windsor leży nie gdzie indziej niż las Sherwood.
Hfgan - pan z Annwn, śmiertelny wróg Arawna. Mógł go zabić jedynie pojedynczy, niezwykle silny cios. Gdyby został zraniony, to cios zadany mu w celu dobicia, przywracał go do życia i zdrowia. Udało się go pokonać Pwyllowi, który na rok i dzień zajął miejsce Arawna.
Igraine - matka króla Artura i jego przyrodniej siostry, czarownicy Morgany.
Ilbrech - syn Manannana, władał w hrabstwie Donegal.
Imbolc -jeden z czterech najważniejszych sabatów, obchodzony 2 lutego.
Irnan - czarodziejka z rodu Danann, córka Conarana.
Irusan - ogromny kot, wielkości krowy, który mieszkał w jaskini i zwany był Królem Kotów.
Isolde (Izolda) - wedle celtyckich, a potem średniowiecznych legend Isolde była żoną Marka, króla Kornwalii. Przywiózł ją z Irlandii do męża jego siostrzeniec Tristan. Niestety, na statku oboje młodzi napili się przypadkiem afrodyzjakalnego napoju, który Isolde otrzymała od matki z okazji ślubu i miała podać mężowi. Po wielu smutnych i raniących serca perypetiach oboje umarli z miłości.
Kay - syn lorda Ectora, ojczyma króla Artura.
Lady of the Lakę - Pani z Jeziora, strażniczka legendarnego miecza Excalibura, który ofiarowała królowi Arturowi i zabrała po jego odejściu do Avalon. Ma kilka aspektów - Nimue to wielka czarodziejka, która pokonała czarodzieja Merlina; Nineve była strażniczką Excalibura i została zabita przez sir Balina. Trzecia Pani z Jeziora to francuska Vivienne.
Lancelot - najwspanialszy i ulubiony rycerz na dworze Artura.
Lleu - w mitologii celtyckiej był bogiem światła, bliźniaczym synem Gwydiona i Arianrhod, bratem Dylana.
Llyr - Llyr (Lir, Lleyr) był w mitologii celtyckiej Starcem Morza. Miał czworo pięknych dzieci, z których był bardzo dumny. Kiedy zmarła jego żona, poślubił jej siostrę, Aoife, która nienawidziła go i z zemsty zamieniła jego dzieci w łabędzie.
Lot - fomoriańska bogini wojny.
Luchtaine — był bogiem kołodziejstwa w mitologii celtyckiej.
Ług - celtycki bóg, zwany w Walii Lleu, w Irlandii Lugh. Od jego imienia pochodzą nazwy galijskich miast: Laon, Leyden i Lion (Lug-dunum). Festiwal na jego cześć, Lugnasad, odbywał się w wigilię l sierpnia. Był w mitologii irlandzkiej bogiem światła. Zabił swego dziadka, Balora, podczas wielkiej bitwy, w wyniku której zapanował nowy ład. Nowi bogowie i boginie wraz z całą hierarchią i powiązaniami zastąpili dotychczasowe chaotyczne rządy pierwotnych bytów. Był także bogiem zdolności i talentów.
Mab - legendarna królowa baśniowych istot w Brytanii.
Mabon - w mitologii celtyckiej Mabon był Synem Światła, przyrównywanym do rzymskiego Apollina. Był bogiem wyzwolenia, harmonii, muzyki i jedności.
Macha - była boginią zawodów zapaśniczych, festiwali i płodności w mitologii celtyckiej.
Maga - córka boga miłości Angusa, poślubiła Czerwonego Rossa, zaś ich syn wszedł w związki z domem Conchobara.
Maid Marian - bogini wiosny, brytyjska majowa Królowa.
Manannan Mac Llyr - Barinthus, bóg morza i oceanu. W jednej z wersji legendy arturiańskiej przeniósł rannego króla Artura do innego świata (Avalon), aby tam mógł zostać uleczony.
Maponos - celtycki bóg młodości.
Mark - Marek, król Kornwalii, niefortunny mąż Izoldy i wuj Tri-stana.
Math — wuj Lleu, bóstwo opiekuńcze Gwynedd (północna Walia). Uznany za pierwszego mędrca brytyjskiego, był stary jak świat, biegły w magii, posiadał niezmierzoną wiedzę. Mówiono, że słyszy każde słowo wypowiedziane w najlżejszym nawet podmuchu wiatru, który przynosił słowa do Matha.
Merlin - jasnowidz i mag, niezwykle istotna postać na dworze króla Artura.
Midhir - irlandzki wódz wojenny świata podziemi, syn Dagdy, mąż Etain.
Mm - w mitologii celtyckiej ta bogini o niezwykłym imieniu była odpowiedzialna za wolność i niepodległość niezależnych ludów zamieszkujących Północną Anglię. Mm zawsze towarzyszyła swojemu gwałtownemu mężowi Aywellowi, hamując jego niekontrolowane wybuchy gniewu.
Mordred - siostrzeniec i nieślubny syn króla Artura, intrygant, usiłował odebrać Arturowi władzę.
Morgana le Fey - Morgana, przyrodnia siostra Artura, czarownica, pragnęła posiąść wiedzę Merlina. Została panią Wysp Błogosławionych, którymi rządzi jako Fata-Morgana.
Morrigan - była celtycką boginią wojny i śmierci, przyjmującą postać wrony lub kruka.
Naoise - w mitologii irlandzkiej Naoise (Noisi) był kochankiem (a czasem także mężem) Deirdre. Został zabity przez swojego wuja Conchobara, który miał poślubić Deirdre.
Nechtain - duch wodny, opiekun świętej studni, w której mieszkał Łosoś Wiedzy, Fintan. Ma ścisły związek z Dagdą. Jako mąż Boann występuje w jej legendzie właśnie jako strażnik tajemnej studni, do której tylko on miał dostęp.
Neit - irlandzki bóg wojny, małżonek Nemain, aspektu Morrigan. Zginął w drugiej bitwie pod Magh Tuireadh.
Nemetona - bogini wojny, świętych gajów i świątyń w mitologii celtyckiej.
Nimue - w mitologii celtyckiej Nimue była zmiennokształtną istotą zakochaną w magu Merlinie. W zawodach, w których konkurowali ze sobą w magii, Nimue pokonała Merlina - zamieniła się w kroplę bursztynu i uwięziła go w swoim wnętrzu na wieczność.
Nisien - brat Efnisiena, przyrodni brat Brana. Był bardzo lubiany, miał zdolności dyplomatyczne i potrafił pogodzić najbardziej skłóconych wrogów, a nawet dwie wrogie armie u szczytu szału bitewnego. Większość czasu spędzał, naprawiając szkody uczynione przez swojego brata, Efnisiena.
Nuada - Nuada, Srebrnoręki, był w mitologii celtyckiej bogiem wojny i galijskim ekwiwalentem Zeusa dlatego, że był najwyższym bogiem.
Nudd - Nudd albo Llud był synem Bela, bogiem nieba. Przypisuje mu się zwalczenie trzech nadprzyrodzonych plag nękających ludzkość.
Oberon - w angielskim folklorze Oberon był królem elfów (np. Sen nocy letniej Szekspira).
Oenghus - w mitologii irlandzkiej był synem Daghdhy i Boann, bogiem nieszczęśliwej i zabójczej miłości. Aengus Ogh.
Ogmios - inne imię Oghmy. Ogmios był elokwentnym bogiem poezji, wdzięku i śpiewu. Miał złoty łańcuch, którego jeden koniec przyczepiony był do jego języka, zaś drugi do uszu jego wyznawców, był bowiem bogiem uczonych i elokwencji. Wynalazł runiczny alfabet druidów, ogham. Przedstawiany jest jako łysy starzec odziany w lwią skórę, niosący maczugę i łuk.
Ogyruan - bóg bardów.
Ovate - był rodzajem druida, którego zadaniem było obserwowanie, odkrywanie i wynajdowanie. Nosił zieloną szatę symbolizującą rozkwitające życie.
Penarddum - była celtycką boginią morza, żoną Llyra.
Prymitywny druid - druid należący do odłamu zajmującego się nauczaniem i religią. Nosił białą szatę, symbolizująca światło, czystość i wiedzę.
Puck - znany także jako Robin Goodfellow, co można przetłumaczyć jako Robin Dobry Duch lub Robin Przyjazny. Jest złośliwym chochlikiem, który lubuje się w psikusach i kawałach. Jest zarozumiały i niedojrzały. Puck jest angielską wersją irlandzkiego imienia Puca i walijskiego Pwcca, które nadawano celtyckim hobgoblinom o podobnych cechach charakteru.
Rosmerta - w mitologii galijskiej Rosmerta była boginią ognia, ciepła, bogactwa i obfitości, królową kwiatów. Była zapamiętałą przeciwniczką małżeństwa. Reprezentowała także śmierć w postaci starej kobiety.
Runiczna różdżka - gładka różdżka wierzbowa pokryta runicznymi napisami.
Runy - runy to litery alfabetu charakterystycznego dla starożytnych ludów teutońskich zamieszkujących północno-zachodnią Europę. Rozróżnia się trzy alfabety runiczne: norse, nordycki, o 16 literach, anglosaski o 40 literach i germański. Tradycja saksońska przypisuje stworzenie run Wodanowi (Odyn). Użycie run zanikło po wprowadzeniu chrześcijaństwa, z powodu silnych powiązań tego alfabetu z magią. Używano ich bowiem nie tylko do pisania, ale także wróżenia i zaklęć. Rozpowszechnione były w Skandynawii i na Wyspach Brytyjskich, na których posługiwano się również celtyckim oghamem.
Scota - wedle powstałej stosunkowo późno legendy była pramatką wszystkich Szkotów i córką faraona. Pewien mądry nauczyciel o imieniu Niul osiadł w Egipcie i pojął Scotę za żonę. Mieli syna o imieniu Goidel, od którego imienia pochodzi nazwa plemiona gaelickich.
Segomo - galijski bóg wojny.
Sidhe - starożytny lud irlandzki zamieszkujący jaskinie pod wzgórzami. Wierzono, że są potomkami Tuatha De Danann albo duchami umarłych. Potężne istoty magiczne.
Sucellus - strażnik lasów i patron rolników. Często przedstawiany z wielkim młotem i psem u nogi. Przenosił także umarłych do krainy podziemi. Jego imię oznacza Ten Który Dobrze Uderza.
Sulis - w mitologii celtyckiej Sulis była boginią przepowiedni, inspiracji, mądrości i śmierci.
Taisch - taisch było galijską nazwą jasnowidzenia („drugi wzrok"), mimowolnej zdolności widzenia przyszłych lub odległych zdarzeń. Sama idea powstała w górzystej Szkocji.
Tamesis - celtycka bogini słodkiej wody, od jej imienia pochodzi nazwa rzeki Tamizy.
Tara - starożytny fort w górach, stolica Tuatha de Danann. Był miejscem spotkań władców baśniowych krain i ludów.
Taranis - w mitologii druidów Taranis był bogiem koła, kojarzonym z siłami zmian.
Tethra - w mitologii irlandzkiej fomorski bóg morza i innego świata. Jego symbolem jest koło i płonąca pochodnia, jego imię oznacza Ten Który Grzmi. Ten galijski bóg czasami kojarzony był z Jupiterem (Zeusem).
Teutates - pradawny celtycki bóg wojny, płodności i bogactwa, czczony w Galii. Jego imię oznacza Bóg Plemienny. Prawdopodobnie składano mu ofiary z ludzi. Był utożsamiany z rzymskim Marsem.
Uther Pendragon - król B ryto w, ojciec Artura.
Yeleda - królowa-amazonka z Galii, bóstwo opiekuńcze plemienia Bructeri. Mieszkała w wieży nad rzeką Lipee i miała zdolność wieszczenia. O jej dokonaniach pisze Tacyt w swojej Germanii.
Wodan - anglosaska forma imienia Odyna.
Wyrdes - szkockie boginie losu, inspiracja dla postaci szekspirowskich wiedźm (Siostry Weird) w Makbecie. Ich wspólne imię pochodzi od imienia jednej z Norn, Urd, która jest boginią losu w mitologii norse lub od słowa wyrd oznaczającego los. Wyrd to również pusta runa, symbolizująca nieznany los.
Fragment zaczerpnięty z książki „Magia celtów i wikingów” Adrian Devine uzupełniony notatkami własnymi.
POWRÓT DO GŁÓWNEJ